جریان نو، یکی از سنتهای زیبای نوروز تبریک گفتن عید و سرسلامتی به اعضای خانواده و دوستان است. این تبریک میتواند به صورت یک متن محبتآمیز یا شعری زیبا در شبکههای اجتماعی باشد. بسیاری از شاعران پارسی گوی در وصف بهار و نوروز طبع آزمایی کردهاند و اشعار زیبایی را در وصف آن سرودهاند. در این مطلب گزیدهای از اشعار زیبای شاعران پارسی را در وصف بهار و ستایش نوروز گردآوری کردهایم که در ادامه تقدیم به شما کاربران گرامی خواهد شد:
جهان از باد نوروزی جوان شد
زهی زیبا که این ساعت جهان شد
شمال صبحدم مشکین نفس گشت
صبای گرم رو عنبرفشان شد
تو گویی آب خضر و آب کوثر
ز هر سوی چمن جویی روان شد
عطار
***
نوروز شد و بنفشه از خاک دمید
بر روی جمیلان چمن نیل کشید
کس را به سخن نمیگذارد بلبل
در باغ مگر غنچه به رویش خندید
وحشی بافقی
***
دستهایت رخت نوروز مناند
جان شیرینم! بپوشانم مرا
حسنا میرصنم
***
نوروز رسید و باغ را زیبا کرد
گل بر سر شاخه شوخ شد، غوغا کرد
با شوق بهار و سال نو بلبل مست
راهی به سراپرده گل پیدا کرد
نجوا کاشانیای به سیما همان که میدانی
تو شهی ما همان که میدانی
صبح نوروز روی روشن تو
شام یلدا همان که میدانی
ابن یمین
***
آدمی نیست که عاشق نشود وقت بهار
وای از آن سال که بییار، بهارش برسد
سید علی صالحی
***
نوروز شد و جهان برآورد نفس
حاصل ز بهار عمر ما را غم و بس
ابوسعید ابوالخیر
***
وزیده باد نوروزی، کجاییای گل نازم؟
که بیتو در گلستانها نباشد شوق پروازم
بهار و سوسن و سنبل همه معشوقه بلبل
تو هم مثل گلی جانا که هستی نغمه سازم
حیدرعلی جمشیدی
