برادران ایرانی مدال طلا و جایزه ویژه برای یک نوآوری نجات بخش را در مسابقات iCan 2024 به دست آوردند.
در یک دستاورد خارقالعاده، مهدی و محمد کامل طوسی، دو برادر نوآور ایرانی، موفق به کسب مدال طلا و جایزه ویژه در نهمین مسابقه بینالمللی اختراعات و نوآوریها در کانادا (iCan 2024) شدند. اختراع برنده آنها با عنوان “سیستم مدلسازی و تحلیل اطلاعات ساختمان اضطراری برای ارزیابی ریسک” میتواند تلاشهای امداد و نجات در حوادث طبیعی و فروپاشی ساختمانها را متحول کند.
این سیستم که توسط برادران کامل طوسی توسعه و ثبت اختراع شده است، دادههای مربوط به یکپارچگی ساختاری را به صورت آنی در زمان بروز بحرانهایی همچون زلزله یا آتشسوزی ارائه میدهد. با ادغام حسگرهای پیشرفته و نرمافزار، این سیستم به طور قابل توجهی سرعت و کارایی عملیات نجات را افزایش میدهد و در نهایت جانهای بسیاری را نجات میدهد.
در یک مصاحبه پس از موفقیتشان، برادران نکاتی درباره اختراع خود، انگیزهها و برنامههای آیندهشان به اشتراک گذاشتند.
بیوگرافی این دو مخترع جوان:
مهدی، برادر بزرگتر، متولد سال ۱۳۶۲ از شهر مشهد است. او بیش از دو دهه از زندگی حرفهای اش را به کارآفرینی و نوآوری اختصاص داده است. در سال ۱۳۸۴ همراه با محمد شرکت آرارات آسانبر پارت را راه اندازی کردهاند. همچنین او از سال ۱۳۹۶ مدیر عامل شرکت امباربا آسانبر شده است و پروژههای عظیم و همکاریهای بینالمللی در صنعت آسانسور را مدیریت میکند.
محمد، متولد ۱۳۷۰ است و دارای زمینهای مکمل در رشته مهندسی عمران است که به برادران این امکان را داده است تا بتوانند تخصصهای خود را ترکیب کرده و در این پروژه نوآورانه همکاری کنند. او میگوید:«مسیر تحصیلی و حرفهای من در نهایت به ایجاد این فناوری نجات بخش منتج شده است که افتخار میکنم همراه با برادرم، مهدی، توسعه یافته است و مدال مسابقات iCan 2024 گواهی بر تلاشهای مستمر ماست».
مهدی در توضیح اختراع گفت:«سیستم ما نشأت گرفته از تمایل به حل یک مشکل حیاتی در پاسخ به فوریتهاست. کمبود اطلاعات آنی در مورد یکپارچگی ساختاری و تعداد افراد داخل ساختمانها در زمان بروز بحرانها. فناوری ما به تیمهای امدادی دادههایی ارائه میدهد که در زمان بروز حوادث به آنها اجازه میدهد تا سریعتر و مؤثرتر عمل کنند».
این سیستم شامل حسگرهایی است که آسیبهای ساختاری را شناسایی میکند و این اطلاعات حیاتی را در یک پنل کنترل مرکزی نمایش میدهد. به این ترتیب، تیمهای نجات میتوانند بلافاصله وضعیت را ارزیابی کرده و تلاشهای خود را اولویتبندی کنند؛ در نتیجه تلفات را کاهش دهند و عملیات نجات را بهبود ببخشند.
