پزشکیان به عنوان یک «رئیس جمهور صادق» هرگز نباید به مسیر غلط گذشته تن داده و آوار ناترازی و ناکارآمدی دولتها را، بر سر مردم خراب کند.
محمدمحمودی فعال رسانهای در یادداشتی اختصاصی برای جریان نو نوشت: ۱- پزشکیان به عنوان یک «رئیس جمهور صادق» هرگز نباید به مسیر غلط گذشته تن داده و آوار ناترازی و ناکارآمدی دولتها را، بر سر مردم خراب کند. به همین جهت پزشکیان بهتر بود قبل از ورود به ابَرچالش ناترازی انرژی در کشور، به رسم معمول خودش عمل می کرد و اول از ناترازی عملکرد دولتها برای مردم می گفت و بعد از قصد خود برای درمان ریشه ای آن با اتکا به برنامه هفتم پیشرفت رونمایی می کرد.
افکار عمومی از پزشکیان انتظار دارد تمایز رفتار و کلام خود را با اسلافش حفظ کند و در مقابل بحران ها و چالش ها، توپ را به زمین مردم نیندازد که متاسفانه در فقره ی مطرح کردن ناترازی انرژی، اینگونه نشد.
۲- ساده ترین تعریف از مقوله ناترازی دولت با یک پرسش ساده کوتاه ممکن می شود که ؛ آیا برای دولتها «اجرای بایدها» اولویت دارد، یا «عدم انجامِ نبایدها»؟. با اینکه ظاهر سوال بسیار ساده به نظر می رسد ولی در باطنش هزاران خسارت و تجربه تلخ دارد. همین تعیین اولویت بظاهر ساده در میان دولتها، با اتکا آنها به «اجرای بایدها»، موجب سونامی عظیم «صدور مجوز» در دولتهای مختلف شد و امروز، کار بجایی رسیده که «دو سه هزار ترمزِ همیشه حاضر دولتی با اسم مجوزها»، آماده ی به محاق بردن اهداف برنامه های بالادستی نظام بالاخص برای ناامید کردن بخش خصوصی هستند!. این در حالی است که اگر دولتهای قبل به رویکرد «عدم انجامِ نبایدها» تن می دادند، شاید امروز بجای دو، سه هزار مجوز «باید محور» در دستگاههای دولتی، حداکثر شاهد ۲۰۰، ۳۰۰ ابلاغ «نباید محور» بودیم و اینگونه مسیرِ رسیدن به رشد ۸ درصدی اقتصادی، هرساله از ما دورتر و دورتر نمی شد!
۳- پزشکیان باید به این باور برسد که مهم ترین علت عدم همراهی مردم با دولتهای ادواری در مقابل چالش های بزرگی اجتماعی و اقتصادی نظیر ناترازی انرژی و سمبل همیشگی آن یعنی «بنزین»، نگاهِ «بایدگوی» دولتها بوده و هست. دولتهایی که قرار بود «نبایدهای» مربوط به خود را در چرخه اداره کشور کنترل و کاهش می دادند ولی در عمل ترجیح دادند بر حجم «بایدهای مردمی» تا سر حد امکان بیفزایند!
پزشکیان اگر می خواهد، اعتماد و مشارکت مردم را پشت سر خود حفظ کند در قدم اول باید نگاهِ «بایدگوی» دولت را در مقابل افکار عمومی، به صراحت اصلاح کند و با اعلام عزم خود در رفع ناترازی دولت، آرام آرام اعتماد و مشارکت از دست رفته ی مردم را برای همراهی در رفع «ابَر چالش ها» و «ناترازی ها» جلب کند.
۴- امروز شرایط کشور و منطقه بسیار سیال و پیچیده تر از گذشته است. به همین دلیل هم برخی ساختارهای دولت نیازمند تغییر، ارتقا یا ادغام هستند. به عنوان مثال، شاید سی سال پیش بازرسی ریاست جمهوری یا دستیار ویژه رئیس جمهور موضوعیت اجرایی داشتند ولی امروز وجود آنان دیگر برای افکار عمومی، محلی از اعراب ندارد. پس اگر پزشکیان می خواهد از ناترازی انرژی آنهم برای مردم بگوید، باید اول «دفتر رفع ناترازی دولتی» را در نزدیکترین مکان به اتاق رئیس جمهور تشکیل می داد تا کاملا برایش روشن شود، سهم مردم و دولت از ناترازی امروز انرژی در کشور، چه میزان است؟، تا مشخص شود وزارت نفت و نیرو کجای تحقق اهداف ۷ برنامه پنجساله، مانده اند؟ تا مشخص شود چرا دو استان بوشهر و خوزستان که توانایی تامین بخش مهمی از انرژی مصرفی کشور را دارند، به اهداف مندرج در اسناد بالادستی نرسیده اند؟ «دفتر رفع ناترازی دولتی» باید پیگیر باشد آیا رئیس جمهور و وزیر نفت، از آخرین وضع پرداخت مطالبات معوقه پیمانکاران داخلی بالاخص در پروژه های نفتی و دریایی باخبرند تا بیش از این از رقبای منطقه ای خود عقب نمانیم؟ آیا رئیس دولت می داند موضع وزارت نیرو در مقابل حضور بخش خصوصی در تولید برق، حمایتی بوده یا مایه پشیمانی و دلسردی آنها؟! اصلا چرا راه دور برویم این عین ناترازی در عملکرد دولت نیست که اگر امروز یک ایرانی بخواهد، با پول خود یک ماشین ۱۰، ۱۵ هزار دلاری کم مصرفخارجی سوار شود و بنزینش را هم در کشور خودش، به نرخ جهانی بزند، باید هزار راه نرفته را برود! و….
۵- رئیس جمهور باید صادقانه با مردم از فهرست و تعداد مجوزهای دولتی بی شمار در کشور بگوید و از عدد سرسام آور برگزاری صدها یا هزاران همایش و سمینارهای دولتی خبر بدهد. یک رئیس جمهور صادق باید صریحا اعلام کند کلید عبور از بحران ناترازی ها دست خود دولت است نه مردم. چرا که این اقدام، ادامه همان صداقتی است که پزشکیان، موفق شد به اتکای آن، نظر اکثریت مردم را به خود جلب کند. دولت چهاردهم باید بداند دوران همکاری های یکطرفه «مردم با دولتها» تمام شده. چرا که آنقدر حرفهای ضد و نقیض از دولتمردان خود شنیده اند که جوب خط شان واقعا دیگر جایی برای شنیدن حرفهای تکراری مسئولان ندارد.
هل دادن پزشکیان به مسیرهای غلط گذشته و تکرار همان حرفها، آغازی بر پایان امید به صداقت او، نزد مردم است. پس آقای رئیس جمهور. لطفا برنامه ریزی رفع ناترازی ها را -بصورت نمادین هم شده- بجای مردم از خود دولت شروع کنید. به حجم و مقیاس آماری آن توجه نکنید. بلکه به میزان اثرش بر افکار عمومی متمرکز شوید. همین امروز اگر مردم بشنوند دولت چهاردهم با ابلاغ رئیس جمهور، تمام همایش های پیش بینی شده خود را در تمام دستگاهها ملغی اعلام کرده و هزینه آن را صرف تامین بنزین ۲۰ هزار تومانی ماشین های دولتی خواهد کرد، یقیناً احساس تعلق خاطر و وفاق بیشتری با دولت در زمینه ایجاد تعادل قیمت بنزین در کشور پیدا می کنند. یا اگر رئیس جمهور بتواند حداقل نیمی از مجوزهای دست و پاگیر تولید و تجارت کشور را در بدنه دولتش حذف کرده و اجازه صدور بخشنامه های جدید ملی را از تمام دستگاهها بگیرد و شخصا آنها را بررسی کند، موج بلندی از امید را به صحنه اقتصاد کشور و بخش خصوصی بر خواهد گشت که می تواند بستر وفاق لازم را برای رفع ناترازی های مختلف در کشور مهیا کند. البته بخش مهمی از امکان توفیق چنین اقداماتی بر دوش مجموعه رسانه ای دولت است که از دفتر رئیس جمهور تا دورترین دهیاری کشور باید با نقشه ی راه واحد به اقناع مردم بپردازند و اجازه تخطئه رسانه ای را به تندروها ندهند.
۶- خدا رحمت کند آقای هاشمی را که-نقل به مضمون- همواره می گفت؛ ایرانیان بسیار نجیب و با گذشت هستند، برای جلب مشارکت آنها در ساختن کشور و عبور از بحران ها، فقط کافی است بجای خرده شیشه ریختن در نانشان، به عقل و تصورشان اعتماد کنید و اگر اینگونه کردید، مطمئن باشید که راه سازندگی برای ایران «با مردم» هموار و هموارتر خواهد شد. آقای رئیس جمهور، امروز نوبت شماست. این شما و این مردم نجیب و با گذشت ایران. به عقل و انصافشان، مومن باشید و صادقانه از سرچشمه و علل ناترازی ها برایشان بگویید. مطمئن باشید در رفع چالش ها و عبور از بحرانها، تنها نخواهید ماند.
