هاشمی راضی است به استخر فرح، اگر…

محمدمحمودی، دبیر سابق پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی در یادداشتی اختصاصی برای جریان نو نوشت:

این یک روایت واقعی است. روایتی از یک عمر حسادت و کینه به هاشمی از همان دوران طلبگی تا امروز. باور کنید کینه ی عمیقی که برخی ها در لباس روحانیت به او داشتند، حتی منافقین هم نداشتند!. هاشمی نه جای مُهر و پینه در پیشانی داشت و نه ذکر مدام بر لب. اما برخی ها در لباس آیت الله ی همیشه به جایگاه رفیع این حجت الاسلام، غبطه می خوردند و بودند بسیار طلبه هایی که از شدت حسادت، به خونش تشنه بودند و هستند!.

«شیخِ مُبَلغِ فرح» یکی از همین طلبه ها بود. طلبه ای که ورد خوش می خواند ولی سوراخ دعا را گم کرده بود!. طلبه ای که از بغض هاشمی به تبلیغ فرح رسید!. درست مثل استادش که از دعای فرج و چاه جمکران به تبلیغ سواحل آنتالیا رسید. واقعا سخت است شاگرد ممتاز مکتب احمدی نژاد باشی و سالها خواب حذف هاشمی را ببینی ولی بازهم نامش مثل بختک بر قلبت سنگینی کند!.

خدا رحمت کند آن شیخ شهیر را که قبل از انتخابات ۹۲ گفت. «خدا کند بمیرم و روی کار آمدن دوباره هاشمی را نبینم!». این حرف دل خیلی از تنگدلان بود منجمله همین «شیخِ مُبَلغِ فرح». واقعا باید حق داد به اینها. که حتی حاضر شدند نام فرح را زنده کنند تا نام هاشمی زنده نماند ولی باز هم نشد که نشد. هاشمی ۸ سال است که رفته و اینها لااقل ۸ هزار بار تبلیغ نام فرح کرده اند. ولی بازهم نه تنها نام هاشمی را حذف شده نمی بینند، که ناباورانه شاهدند راه هاشمی غالب تر از همیشه است!. راهی که اگر غالب نبود، امروز شیخِ مُبَلغِ فرح و رفقایش باید در هیات رئیسه مجلس از رئیس جمهور دیگری استقبال می کردند، نه اینکه مجبور باشند بازهم با قلبی زخمی از حسادت و کینه ی کهنه، عزلت نشینِ عزت پزشکیان شوند. بخدا اگر استخر فرح، آبی شود بر آتش قلب پر کینه اینها، هاشمی راضی است به گفتنش. امیدوارم وصی هاشمی هم راضی باشد!.