خانهای که قرار بود امن باشد، حالا خودش منشا ناامنی شده است…
به گزارش جریان نو، همه مردم ساعات کاری طولانی را به جان میخرند بلکه بتوانند سرپناهی برای خود داشته باشند، خانهای که در و دیوارهایش مال خودشان باشد! هرچند با بالا رفتن تورم کار سخت و غیرممکنی شده است، اما یک رویاییست که هنوز هم برای آن میجنگند!
عدهای با کلی زحمت و وامهای مختلف مسکن توانستهاند این رویا را محقق کنند و عدهی دیگر هنوز سال به سال اجارهی بیشتری میپردازند.دیگر سقف بالای سر، تضمین آرامش نیست.
گزارش تازه مرکز پژوهشهای مجلس میگوید فقط در سال گذشته، ۲۵۶ هزار نفر به جمع فقرا اضافه شدند، آن هم فقط به خاطر هزینه مسکن. یعنی در فاصله یک سال، تعداد مستأجران فقیر بهطور چشمگیری افزایش یافته است! نکته جالبتر این که جمعیت مستأجران در ۱۷ سال گذشته تقریباً سه برابر شده که گویای فشار روزافزون بر این قشر است.
امروز بیش از ۷ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر از مستأجران کشور درگیر فقرند. فقر به آن معنا که درآمدشان زیرخط فقری که اعلام شده قرار دارد! بعضیها از همان اول جیبشان خالی بود، بعضی دیگر درآمدشان بد نبود اما اجارهخانه آنقدر بالا رفت که همه چیزشان را بلعید.
بخش عمدهی درآمد هر خانواده به صورت یکجا به حساب صاحبخانهها واریز میشود و این یعنی قدرت پسانداز و وام گرفتن و رسیدن به چهاردیواری اختصاصی خیلی دور و دورتر میشود!
تهران در این میان رکورددار است؛ ۶۲۰ هزار خانوار فقیر مستأجر با نرخ فقر ۴۳ درصدی در این شهر هستند. اما فقر فقط به مستأجران محدود نیست.
حتی بعضی مالکان هم که وام گرفتهاند، زیر بار قسطها له شدهاند؛ فقط سال گذشته، ۷۱ هزار نفر از وامداران مسکن، فقیر شدهاند.
خانه، که باید پناه باشد، برای خیلیها شده کابوسی که هر ماه با موعد اجاره یا قسط، بیدارشان میکند. این موضوع زنگ خطری است که از تبعات اقتصادی سیاستهای حمایتی ناکارآمد میگوید.
منبع: چند ثانیه
