در میان اسناد قضایی علنیشده مربوط به پرونده جفری اپستین، ایمیلی از «رابرت تریورز» به اپستین منتشر شده که در آن به نام محمود احمدینژاد اشاره میشود.
به گزارش جریان نو ، این ایمیل مربوط به مارس ۲۰۱۸ است و محتوای آن بیشتر توصیفی و تحلیلی از شخصیت و شبکه ارتباطات اپستین است، نه ارائه سندی از ارتباط مستقیم.
نویسنده ایمیل، اپستین را فردی با روابط سیاسی «چندوجهی» توصیف میکند که میتواند با جریانها و چهرههای متضاد ایدئولوژیک ارتباط بگیرد؛ از فیدل کاسترو تا احمدینژاد.
اشاره به احمدینژاد در متن، در چارچوب توصیف سخنرانیهای او در سازمان ملل و مواضع ضداسرائیلیاش مطرح شده و نویسنده بهصورت حاشیهای به سابقه تحصیلی و شغلی او (مهندس و معلم) اشاره میکند.
در متن ایمیل، هیچ ادعای مشخصی درباره رابطه مالی، سیاسی یا همکاری مستقیم میان اپستین و احمدینژاد مطرح نشده و نام او صرفاً در قالب مثال برای نشان دادن دامنه ارتباطات اپستین آمده است.
«ایمیلهای اپستین» بخشی از موج اسناد و مکاتباتی هستند که طی پروندههای قضایی مرتبط با جفری اپستین و شبکهاش علنی شدند — مخصوصاً بعد از شکایت ویرجینیا جوفری علیه گیسلین مکسول و برخی چهرههای بانفوذ.
جفری اپستین یک مجرم جنسی و «واسطه قدرت» بود. وقتی اسناد دادگاه باز شد، هزاران صفحه ایمیل، پیام و نام افراد منتشر شد.
در یکی از ایمیل ها به نام احمدینژاد اشاره شده که متن آن در زیر می آید:
از: رابرت تریورز
ارسالشده: شنبه، ۲۴ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۵۱ صبح
به: جفری اپستین
موضوع: تو
خوشحال شدم باهات حرف زدم — حتی اگر فقط ۴۸ ثانیه بود!
واقعاً حمایت بیپایان و بدون هزینهات را دوست دارم. متوجه شدهای که من از نظر ساختاری ناتوان از درخواست کمک هستم؟ چون تو همیشه خودت پیشنهاد میدهی، اصلاً مشکلی پیش نمیآید — یعنی لازم نیست بگویم «چطور میتوانم کمک کنم؟» خدا خیرت بده بابت این.
با دوستانم شوخی میکنم که حمایت تو بهتر از تأمین اجتماعی است. در مجموع خیلی شبیهاند (۳۰ هزار دلار در سال)، اما تأمین اجتماعی تو:
(۱) هیچ مالیاتی ندارد،
(۲) اول سال بهطور کامل پرداخت میشود،
و (۳) در بلندمدت امنتر است.
چه کسی میداند چه نیروی سیاسیای ممکن است دخالت کند و تأمین اجتماعی آمریکا را کوچکتر کند؟ چیزی که میدانیم این است که ثروت تو سریعتر از ثروت آمریکا رشد خواهد کرد، بنابراین سیستم تو ذاتاً از سیستم آنها امنتر است.
یک چیز دیگر هم هست که دربارهات دوست دارم — اما اشتباه برداشت نکن، امسال دربارهاش صحبت نکردهایم — و آن این است که از نظر ارتباطات سیاسی «چندریختِ منحرف» هستی. اگر تو را وادار کنیم این را بازتاب بدهی، تو یک سوسیالیست رادیکالی، وقتی کنار فیدل کاسترو مینشینی که از دوستت میپرسد «چطور میتوانم کمک کنم؟»؛ تو یک اسلامگرای رادیکالی وقتی احمدینژاد به نیویورک میآید و علیه اسرائیل، صهیونیستها و شاید یهودیان بهعنوان یک دسته، در سازمان ملل سخنرانی آتشین میکند. (راستی، من او را گوگل کردم و تازه فهمیدم مهندس بوده و معلم بچههای با پیشینه ضعیف؛ چیزی که احتمالاً تو از قبل میدانستی — پس آیا در این سطح با هم ارتباط برقرار کردید؟)
با خودم فکر کردم: «آره، همهمان دوست داریم پولمان رشد کند، به جهنم ایدئولوژی.»
در بازنگری، فکر میکنم شاید راهی باشد که بتوانی همزمان به زندگی من و عدالت نژادی در این کشور کمک کنی — اما چنین بحثی فقط میتواند آغاز شود، اگر اصلاً آغاز شود، وقتی که رئیس از سر راه کنار رفته باشد.
منبع: انتخاب
