شوخی می‌کنید آقای پزشکیان؟!

شمس‌الواعظین اگر چه به خاطر سوابقش مورد احترام بخش قابل توجهی از جامعه مطبوعات کشور است، اما در حال حاضر در شورای اطلاع‌رسانی دولت عضویت دارد. نظرات بیژن عبدالکریمی در حوزه سیاست داخلی و خارجی مشخص است و جلایی‌پور هم از بهمن ۱۴۰۳ تا مهر ۱۴۰۴، قائم مقام معاونت راهبردی (با حکم ظریف) بود و در تیم پزشکیان تعریف می‌شود.

به گزارش جریان نو ، محسن صالحی‌خواه نویسنده و روزنامه نگار در یادداشتی در فرارو نوشت: در اخبار آمده است که به زودی «مشروح گفت‌وگوی صریح پزشکیان با سه تن از فعالان دانشگاهی، سیاسی و رسانه‌ای کشور» منتشر می‌شود. این سه تن عبارتند از ماشاالله شمس‌الواعظین، روزنامه‌نگار پیشکسوت، بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد و محمدرضا جلایی‌پور، فعال سیاسی اصلاح‌طلب. گفتگویی درباره « مذاکرات ایران و امریکا، وضعیت اقتصادی و وقایع تلخ دی‌ماه و نقش نخبگان در عبور از این چالش‌ها.»

سوال اصلی درباره این گفتگو و خروجی آن، می‌تواند این باشد که دقیقاً قرار است کدام بخش از مسائل جامعه را با کدام زاویه نگاه حل کند؟ ابتدا به پرسشگران بپردازیم؛ شمس‌الواعظین اگر چه به خاطر سوابقش مورد احترام بخش قابل توجهی از جامعه مطبوعات کشور است، اما در حال حاضر در شورای اطلاع‌رسانی دولت عضویت دارد. نظرات بیژن عبدالکریمی در حوزه سیاست داخلی و خارجی مشخص است و جلایی‌پور هم از بهمن ۱۴۰۳ تا مهر ۱۴۰۴، قائم مقام معاونت راهبردی (با حکم ظریف) بود و در تیم پزشکیان تعریف می‌شود. این سه نفر با این مشخصات، مقابل پزشکیان نشستند و او را به چالش کشیدند یا به تعریف و تمجید از سیاست‌هایش – همانطور که دیگر اعضای تیم رئیس‌جمهور در فضای مجازی و رسانه به ان اشتغال دارند – پرداختند؟ یا تلاش کردند ژست حامی منتقد را بگیرند؟

سوال دوم این است که این مدل گفتگوها، قرار است جای روبرو شدن پزشکیان با رسانه‌ها را بگیرد؟ زمان زیادی باقی نمانده تا دولت چهاردهم وارد سومین سال عمر خود شود. اما از آغاز کار تا امروز، آقای رئیس‌جمهور صرفاً ۲۶ شهریور ۱۴۰۳ یک نشست خبری با رسانه‌ها داشت و دیگر هیچ. چند ماه قبل قرار بود دومین نشست هم برگزار شود که تا امروز خبری نیست.

آیا در دوران دولت چهاردهم تا امروز، اتفاقات کمی رخ داده که نیازی به روبرو شدن پزشکیان با رسانه‌ها نیست؟ جنگ را پشت سر نگذاشتیم؟ بار دیگر ذیل تحریم‌های شورای امنیت نرفتیم؟ اعتراضاتی رخ نداد که با چند هزار کشته، مجروح و بازداشتی همراه باشد؟ دو بار پای میز مذاکره با آمریکای ترامپ نرفتیم؟ بحران اقتصادی در کشورمان تشدید نشد؟ در تمام این بزنگاه‌ها، آقای پزشکیان یا به سخنرانی و پرسش‌ و پاسخ‌ در مراسم‌های مختلف پرداخت، یا در نشست‌های دستچین شده حاضر شد، یا پاسخ‌هایی کپسولی در حاشیه حیاط دولت به خبرنگاران داد، یا یک طرفه از طریق صداوسیما با مردم حرف زد. صداوسیمایی که اگر دوست داشته باشد، پخش زنده صحبت‌هایش را هم قطع می‌کند. در این زنجیره صحبت‌های یک طرفه، گاهی استثنائی مثل صحبت چند ماه قبل او با ابطحی و معزی و عبدالله گنجی وجود داشته است و تمام.

از یک زاویه دیگر هم می‌توان به این گفتگو – فارغ از خروجی آن که البته مختصاتش قابل حدس است – نگاهی انداخت. تمام این‌ها مربوط به قبل از بزنگاه دی‌ماه ۱۴۰۴ است. رسانه‌ها و جامعه سوالات زیادی درباره شرایط کشور، آنچه چهل روز قبل پشت سر گذاشتیم و وضعیتی که امروز در آن هستیم، دارند که بی پاسخ مانده است. آیا گفتگویی با سه حامی که مشخص است دقیقاً چه میزان از افکار عمومی جامعه ایران در شرایط امروز را نمایندگی می‌کنند، پاسخ‌دهنده سوالات جامعه است؟ گاهی احساس می‌کنم آقای پزشکیان از وقتی روی آن صندلی نشسته‌اند، زیاد با ما شوخی می‌کنند!