به گزارش جریان نو، محمد محمودی فعال رسانه ای در یادداشتی اختصاصی برای جریان نو نوشت:
می خواهم از علی طیب نیا بنویسم. شبیه ترین به مسعود پزشکیان!. شخصیتی که فهم کلام و کردارش لااقل در این روزها، سخت است. درست مثل خود پزشکیان که وقتی در مناظرات انتخاباتی با آنکه می توانست، ولی اسم اشخاص را نمی گفت و خیلی ها درکش نکردند. واقعا اینها انگار آدمهایی از یک دوران سپری شده اند که هر چند امروز بظاهر به ما نزدیکند ولی بواقع خیلی دور ند!.
علی طیب نیا، وقتی قبل از برگزاری دور دوم انتخابات ریاست جمهوری به کنار پزشکیان آمد، نه خواب معاون اولی می دید و نه خلعت فرماندهی اقتصاد می خواست. همان موقع بودند آدمهایی که با اکراه کنار پزشکیان می آمدند تا مبادا در دولت سایه، گزندی از «قدرت سایه» بهشان برسد!. ولی طیب نیا همانموقع آمد و با صلابت ایستاد تا هم ابهت پوشالی دولت سایه را بریزد و هم مایه دلگرمی بسیاری از مردم و متخصصان در کشور شود تا رای پزشکیان برای دور دوم، استحکام بیشتری بگیرد.
البته طیب نیا اینکار را قبلا هم کرده بود. وقتی در دولت اول روحانی، وزیر اقتصاد شد، او آنقدر صداقت وسط گذاشت. که همزمان با آنکه وزیر دولت بود، امین نظام هم شد. البته پزشکیان هم در دولت روحانی، وزیر می شد، مثل طیب نیا می شد. همانطور که در دولت اصلاحات پای منافع ملی ایستاد، نه منافع جناحی. القای حاکمیت دوگانه و حکومت سایه و این حرفها در ژن امثال پزشکیان و طیب نیا نیست.
اینها آدمِ این جناح و آن جناح نیستند. اینها یک جناح دیگرند، جناحِ بی جناحی!. درست است که امثال پزشکیان و طیب نیا، تشکیلاتی ندارند و خیلی آدم نورسیده، دور و برشان نیست، ولی کهنه رفیق های صادق و وفادار، کم ندارند. گفتم وفادار. این را هم بگویم که اینها واقعا شاخص وفای دیگری، دارند!. شاید شاخص وفا برای امثال من این باشد که اگر یک قدم برای پزشکیان برداشته باشم، امروز باید صد قدم جبران ببینم.
ولی وقتی پای یکی مثل طیب نیا وسط باشد، حتی اگر صد قدم هم برداشته باشد ولی امروز مشاور رئیس جمهور هم نمی شد، باز هم کنار پزشکیان می ماند!. چون جنس امثال «طیب نیا» این است. اینها رفیق سربالایی هستند نه شریک سرازیری!. اینها آدمهایی هستند که همیشه حاضرند از حق خود بگذرند، تا قاتق نان رفیق خود شوند نه قاتل جانش.
داستان صداقت ادامه دارد…