پایان نتانیاهو با دفع افسد به فاسد!

جمهوری اسلامی ایران امروز در یک موقعیت تاریخی خطیر قرار گرفته که هم باید انسجام ملی و آمادگی نظامی حداکثری داشته باشد و هم ابتکار عمل دیپلماتیک، تا منجر به پایان نتانیاهو با استفاده از قاعده دفع افسد به فاسد شود.

به گزارش جریان نو ، محمد محمودی،  فعال رسانه ای، دبیر سابق پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی در یادداشتی در خبرآنلاین نوشت :

۱- در حالیکه خباثت های ضد بشری نتانیاهو، هیچ‌ مرزی نمی شناسد و وجود منحوسش همچون اسلافش، جز «بمب و موشک و کشتار» ارمغانی برای بشریت ندارد، مهم ترین سوالی که امروز باید به آن پاسخ داد، این است که آیا قاعده فقهی دفع افسد به فاسد، می تواند به عنوان عامل موثری برای پایان نتانیاهو، مورد استفاده قرار بگیرد یا نه؟. صریح تر بگویم که اگر نهایتاً دفع افسدی به نام نتانیاهو تنها با مذاکره با فاسدی همچون ترامپ ممکن باشد، صلاح نظام و ایران و منطقه، چه خواهد بود؟. ایستادگی نظامی یا انعطاف فقهی؟. یا ترکیبی بهنگام از هر دو؟.

۲- برای پاسخ به این سوال لازم است ابتدا به تعریف ساده ای از مصلحت برسیم تا تبیین قاعده دفع افسد به فاسد، ممکن شود. ساده ترین تعریف مصلحت می گوید که باید تحصیل «مقصود شرع» در «حفظ دین، جان، نسل و مالِ مردم»، سرلوحه اقدامات و تصمیمات اجرایی باشد. پس هر چه که دربردارنده تحصیل مقصود شرع باشد، عین مصلحت می شود و هر چه از رسیدن به «مقصود شرع» بکاهد و موجب خسارتی بر «حفظ دین، جان، نسل و مالِ مردم» شود، ممانعت از مصلحت تلقی خواهد شد!.

۳- قاعده دفع افسد به فاسد، دقیقا از دل همین تعریف مصلحت بیرون می آید. آنهم در زمانی که محذور میان دو امر پیش می آید که یکی فاسد باشد و دیگری افسد. مثلا وقتی در یک مسئله اجتماعی یا سیاسی، محذوراتی بین تامین حق اکثریت در مقابل اقلیت جامعه پیش می­ آید، با وجود آنکه ممکن است ترجیح حقوق اکثریت، منجر به تضییع حقوق اقلیت شود، باید به قاعده دفع افسد به فساد تمکین کرد و بر تامین حقوق اکثریت مبادرت کرد. چرا که این قاعده حتی تا آنجا مورد تاکید فقها قرار گرفته که در تقابل «دو حرام» هم که یکی فاسد و دیگری افسد باشد، تنها راه خلاصی از افسد، «تن دادن» به امر فاسد است، آنهم به حکم عقل و پرهیز از خسارات بیشترِ امر افسد!.

۴- یکی از مهم ترین مصادیق تحقق دفع افسد به فاسد در تاریخ جمهوری اسلامی ایران به زمان فاجعه کشتار حجاج ایرانی در حج سال ۶۶ برمی گردد که نظام اسلامی در مقابل دو راهی «تعطیلی کامل حج» یا «توافق با پادشاه وقت عربستان» قرار گرفت که بخاطر دفع افسد خطیری به نام «تعطیلی حج»، در آن زمان، راه توافق با عربستان انتخاب شد. اتفاقی که شاید در ابتدا حکم سازش و فساد و حتی فعل حرام را داشت، ولی نهایتا انجام شد و بعدها بخوبی صحت این اقدام تاریخی عیان گردید که نه تنها جلوی تعطیلی حج را در یک حکومت اسلامی گرفت، بلکه بر اتحاد ممالک اسلامی هم علیه رژیم صهیونیستی افزود!.

۵- امروز رگ حیات نتانیاهو به عدم هر توافقی در منطقه و بالاخص میان «ایران و آمریکا» بستگی دارد و «بمباران میز مذاکرات مسقط» هم ناشی از همین امر مرگ و زندگی برای نتانیاهو بود. البته که این تجاوز صهیونی نه تنها در کشورمان به اهدافش نرسید، بلکه پاسخ محکمی هم از سوی ایرانیان و نظام اسلامی گرفت، ولی توسعه «گفتمان بمباران» صهیونیستی به سایر کشورها نظیر سوریه، مهر تاییدی بر این ادعا زد که تا «نتانیاهو هست، هیچ صلح و توافقی در منطقه، در کار نیست». با این استدلال می توان نتیجه گرفت که هر روز بیشتر ماندن نتانیاهو در منصب قدرت، حکم دفع افسد را برای ایران، منطقه و حتی جهان را دارد و باید چاره ای برایش پیدا شود. البته که این چاره اندیشی فقط منوط به جمهوری اسلامی ایران نیست و باید به عنوان یک معضل منطقه ای و جهانی مورد توجه تمام کشورها قرار بگیرد، چرا که یقینا آتش گفتمان بمباران نتانیاهو – دیر یا زود- دامن ترکیه، عربستان، عراق، لبنان، مصر، اردن، پاکستان و … را هم خواهد گرفت و بالتبع آن آمریکا، اروپا، چین و روسیه را هم به باتلاقش، فرو خواهد کشید!.

۶- جمهوری اسلامی ایران امروز در یک موقعیت تاریخی خطیر قرار گرفته که هم باید انسجام ملی و آمادگی نظامی حداکثری داشته باشد و هم ابتکار عمل دیپلماتیک، تا منجر به پایان نتانیاهو با استفاده از قاعده دفع افسد به فاسد شود. قاعده ای که شاید در نگاه اول بسیار سخت و حتی تلخ به نظر برسد، ولی یقینا هر گونه اعلام مذاکره و حتی نمایش توافق حداقلی با ترامپ، می تواند آغازی بر پایان نتانیاهو باشد. البته اینبار مذاکره با ترامپ می تواند با تکنیک رسانه ای خود ترامپ برگزار شود. مذاکره ای در فضای«عدم قطعیت» با نمایش «پیشرفت رسانه‌محور» و فارغ از اتکا به هرگونه «نتیجه قطعی و واقعی»، تا به بازنمایی رسانه‌ای موفقیت های شکننده، اکتفا شود. یک راهکار پیشنهادی هم برای این نوع مذاکره، اعلام رسانه ای «امکان سفر ترامپ به ایران» در صورت «تامین کامل منافع جمهوری اسلامی ایران» در مذاکرات است، البته بدون هیچ قطعیت و امکان واقعی!.

این مدل مذاکره آغازی بر پایان نتانیاهو خواهد بود، آنهم با جلوداری جمهوری اسلامی ایران و اتکا به قاعده فقهی دفع افسد به فاسد!.