در طرح پیشنهادی دولت برای اصلاح پول ملی، قرار است با حذف چهار صفر، «ریال» همچنان بهعنوان واحد رسمی باقی بماند و واحد پول خُرد به «قِران» تغییر یابد؛واحدی منسوخ که دهههاست از حافظه عمومی حذف شده.
اما در شرایطی که مردم سالهاست صرفاً از “تومان” استفاده میکنند، این تصمیم دقیقاً با چه منطق اقتصادی اتخاذ شده؟ آیا هدف واقعی «سادهسازی» است یا بازتعریف غیرضروری اصطلاحاتی که کاربردی در زندگی روزمره مردم ندارند؟
واقعیت میدانی چیست؟
هیچکس با ریال خرید نمیکند، هیچکس قِران را نمیشناسد، و همهچیز در عمل با «تومان» پیش میرود. این طرح در بهترین حالت یک تغییر فرمالیته است که نه زبان مردم را تغییر میدهد و نه واقعیت بازار را.
تبعات و هزینههای اجرای این طرح:
▫️ چاپ مجدد اسکناس و مسکوکات جدید با طراحی و واحدهای تازه
▫️ بهروزرسانی میلیونها رکورد دیتابیس در سیستمهای حسابداری، بانکی، پرداخت، مالیات، بیمه و خزانهداری
▫️ هزینههای آموزشی گسترده برای آموزش کاربران، کارکنان بانکها، حسابداران و حتی عموم مردم
▫️ بازنگری در اسناد، قراردادها و صورتهای مالی در بخش دولتی و خصوصی
▫️احتمال سردرگمی عمومی در فهم ارزشها، قیمتگذاریها و مقایسههای مالی
در نهایت وقتی هدف از حذف صفرها، «کاهش پیچیدگی» عنوان میشود، اما در اجرا سه واحد پولی (تومان، ریال، قِران) بهطور موازی در ذهن و سیستمها باقی میمانند، نه تنها پیچیدگی کم نمیشود.
منبع: چندثانیه
